Miód  - naturalny  słodki  produkt  spożywczy  wytwarzany  przez  pszczoły  z  nektaru  roślin  lub  innych  słodkich  soków  roślinnych [spadzi] , wzbogacony   i  przetworzony  pod  wpływem  wydzielin  gruczołów  pszczół  i  dojrzewający  w  plastrach. Nektar  to  aromatyczna  , słodka  wydzielina  nektarników  roślin [miodników]  zbierana  przez  pszczoły  i  przerabiana  przez  nie  w  ulu. Spad?  to  słodka ciecz  występująca  na  liściach , igłach , młodych  pędach  w  miejscach  nakłuć  przez  mszyce , czerwce  i  miodówki. W  soku  roślinnym   jest  dużo  białka   wykorzystywanego  przez  te  owady, oraz  dużo  cukrów  nie  spożywanych   przez  nie.  Pozostawiony  gęsty  sok  jest  zbierany  przez  pszczoły  i  przerabiany  w  ulu      na  miód.  Świeży  miód  jest  płynny.  Po  pewnym  czasie  zależnym  od  gatunku  miodu krystalizuje, nazywa się wówczas krupcem.
Poszczególne gatunki miodu maja zbliżony skład chemiczny i charakteryzuj? się zbliżonymi właściwościami chemicznymi, leczniczymi  i odżywczymi. Są jednak miody szczególnie bogate w różnorakie składniki, dzięki którym miody te s? szczególnie przydatne w określonych schorzeniach.
Miód  zwalcza  drobnoustroje , zalecany  jest  w  leczeniu  zapalenia  spojówek , rogówki  jęczmienia , których  przyczyną  są  ropotwórcze  gronkowce  i  paciorkowce.   Działa  antybiotycznie , przyśpiesza  gojenie  ran, oparzeń  i  odmrożeń, zabezpiecza  je  przed  zakażeniem  bakteriami . Poprawia  odżywianie  tkanek, oczyszcza  rany, przyspiesza   gojenie  ran. Działa  więc  przeciwzapalnie , regenerująco  oraz  przeciwbólowo.  Stosuje  się  miód  do  leczenia  oparzeń , odmrożeń  skóry, trudno  gojących  się  ran , owrzodzeń, ropni, czyraków, wyprysków.  Dzięki  dużej  zawartości  cukrów  prostych [glukozy  i  fruktozy], mikroelementów  i  enzymów  ma  korzystny  wpływ w  schorzeniach  układu  krążenia . Glukoza  dostarcza  sercu  niezbędną  energie . fruktoza  zaś  jest  magazynowana  jako  glikogen   w  wątrobie , stanowi  rezerwę  energetyczną  organizmu.
Miód  reguluje  prace  serca, rozszerza  naczynia  wieńcowe serca, obniża  ciśnienie  krwi, polepsza  krążenie. Zapobiega  powstawaniu  obrzęków  poprzez  zwiększone  wydzielanie  moczu. Zmniejsza  napięcie  nerwowe,      polepsza  sen  i  ogólne  samopoczucie . Jest  więc  stosowany  w  nerwicach   naczyniowych  i  serca,  chorobie  wieńcowej, nadciśnieniu, zespole  płuco-sercowym.  Wzmacnia  układ  nerwowy,  działa  uspakajająco , poprawia  samopoczucie. Stosuje  się  go  w  leczeniu  nerwic , apatii , depresji, pobudzenia    nerwowego,  wyczerpania  nerwowego, bezsenności , nadpobudliwości  [szczególnie  dzieci] .W  tych  chorobach  stosuje  się  duże  dawki  miodu.
Miód  znalazł  zastosowanie  w  zapobieganiu  i  leczeniu  schorzeń  układu  oddechowego .  Ma  działanie  przeciwbakteryjne , przeciwalergiczne, przeciwzapalne,  wykrztuśne,  uodporniające.  Zwiększa  więc  odporność  organizmu  i  chroni  drogi  oddechowe  przed  rozwojem  zakażenia.  Stosowany  jest  w  leczeniu  stanów  przeziębieniowych , chrypki, kaszlu, zapalenia  gardła, zapalenia  zatok, kataru, dreszczy, podwyższonej  temperatury.  Reguluje  czynności  trawienne  żołądka,  poprawia  przemian?  materii ,  przyspiesza  gojenie  wrzodów, łagodzi  skutki  stresów,  poprawia sen  i  łaknienie  .